Kur’ân’da belirtildiği üzere, insanoğlunun ve cin taifesinin yaratılış gayesi “Allah’ı bilmek ve O’na kulluk”[1] ise, hayatın onun etrafında örgülenmesi gerekir. Hatta günler, haftalar bu gayeye göre ayarlanmalı, ayarlanıp okuma, ibadet ve düşünce ile aydınlatılmalıdır. Bir zamanlar bu millet, günün zaman dilimlerini belirtirken “öğle namazından evvel” veya “akşam namazından sonra” gibi ifadeler kullanıyordu. Yani namaz insan hayatını düzene koyan çok önemli bir esastı. Dolayısıyla hayat, asıl gayesi etrafında akıp gidiyor ve her şey onun etrafında dönüyordu.

Bu, hiçbir zaman hayatı terk ve ihmal mânâsında anlaşılmamalıdır. Bilakis isabetli bir tanzim ve zamanı en iyi şekilde değerlendirme olarak anlaşılmalıdır. Bunun için her gün mutlaka okumaya vakit ayırdığımız bir faslımız olmalı. Haftada bir gün, buna muvaffak olamayacaksak, en azından 15 günde bir gün mutlaka gerçekleştirmeliyiz. Hatta yılda bu işe ayırdığımız bir “ay”ımız olmalı ve o ayda tamamen ruhaniyete açık bir hayat yaşamalıyız.

Bayramlarımız bunun için bir fırsat. Fakat senede bir‑iki gün bu işe yeterli değildir. Onun için daha fazla gün ve daha fazla bir kalabalık ile bir araya gelmeli ve karşılıklı duygu, düşünce yenilenmesi yapılmalıdır. Şuur, his, yaşama aşkı ve şevki sık sık gözden geçirilmelidir.

Evet, gaye böyle belirlenmez ve her şey gayenin etrafında tanzim edilmezse, kemale ulaşmak mümkün değildir. Zira, insanın hırs ve emellerinin sonu yoktur. O, bir gün bütün dünyaya sahip olsa da gözü doymayacak ve başka dünyalar isteyecektir. Hâlbuki Allah Resûlü’nün dediği gibi “Gözünü neticede sadece bir avuç toprak dolduracak.”[2] İşte bu dengenin gaye aleyhine bozulmaması için, hayatın gaye etrafında örgülenmesi zaruridir.

Meselenin diğer bir yanı da şudur: Biz hayatımızı Rabbimiz’e ibadete göre ayarlarsak, aradaki dünyevî işlerimize ait karanlık zaman dilimleri dahi, o aydınlık zaman dilimleriyle aydınlanır. Neticede, bütün bir hayat ibadete dönüşür. Hâlis niyetle bütün soluklar tesbih olur ve böyle bir niyet ve gayretle sanki bütün hayatımız, Rabbimiz’in emirleri istikametinde geçiyormuş gibi bereketlenir. Zaten ebedî saadete mazhar olmanın sırrı da buradadır.



Hayat ve Gaye

Bugünlerde böbreklerimde küt bir ağrı var. İhtimal 70’li yıllardaki hastalığım tekrar nüksetti veya edecek. Ama Allah’ın bize ihsan ettiği lütuflar karşısında bunların hiç mi hiç önemi yok. Evet, –kaynağı dinimiz– nerede var böyle güzel faaliyetler, böyle güzel hizmetler? Nerede var böyle güzel arkadaşlar? Nerede var bunca engellemelere rağmen devam eden ve yürüyen Allah adına bunca güzel iş..?

Evet, ağrı, sancı… vs. hiç önemli değil. Önemli olan yaratılış istikametinde hayatımızı geçirebilmek. Rabbim bu çizgiden bizi son nefesimize kadar hiç ayırmasın.. Âmin!



Böbrek rahatsızlığımın hatırlattıkları

Fasıldan Fasıla 2

Kurban Bayramı’nda başta talebe olmak üzere fakir fukaranın ihtiyaçlarını karşılamak için var gücüyle çalışanlar, o anda Arafat’ta ve Müzdelife’de olan kimselerin sevabına denk, belki de daha çok sevap kazanmış olabilirler. Zira hacdakilerin himmeti, şahsî; bunlarınki ise içtimaî.. orada şahsî füyûzatın artırılması, burada ise topyekün bir milletin ihtiyaçlarının giderilmesi söz konusudur.



Kurban
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
1231 defa okundu.

Bölüm içi arama

Kurban Tahmini okuma süresi: 1 dk.1231 defa okundu.

Bölüm içi arama

Kurban
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
1231 defa okundu.