Pırlanta ara!

Ruh şuurlu kanun, özü, rengi meleklerden,Bir sırlı görüntüyle duyarız gölgesini;İnsanî ufka kutsal armağandır göklerden,Ruh ufkuyla dinleriz semâların sesini. Melek kanadından tüyler almış gibi atak,Ruhanîlerle iki parmaktan daha yakın;Pervâz eder ilerler, hedefi o son durak,Her menzilde duyar iltifatlarını Hakk’ın... Birbirinin peşinde akrep-yelkovan gibi,Sonsuzun nuruna doğru ve soluk soluğa;Bir derinliğe açılır ki, görünmez dibi,Yollar akar-gider bir ebedî mutluluğa. Bu iklimde, ağlayanlar bile sevinç ağlar,Her bucakta doğum neşîdeleri duyulur;Ruhlardan taşan neş’e ırmaklar gibi çağlar,Bu ufka ulaşan kendini bambaşka bulur. O büyülü âlemi Dost’uyla paylaşanlar,Aşarlar bir hamlede mekânı...