Sürç-i lisan; dilin, söylenmemesi gerekli olan şeyleri gayriirâdî olarak sehven veya hatâen söylemesine denir. Eskiler ona, zelle-i lisan' da derlerdi. Kaste iktiranın söz konusu olduğu yerlerde 'sürçme' kelimesi kullanılmaz. Çünkü sürçme, 'min gayrikasdin' yani iradesiz, ihtiyarsız yapılan fiillerde söz konusudur. Meselâ şeytanın gizli bir vesvese ile Hz. Âdem'e memnû (yasak) meyveyi yedirmesi, Hz. Âdem adına bir sürçme ve zelledir. İnsanın, maksadının dışında bir söz ifade etmesine şimdilerde, 'maksadı aşan söz' diyorlar. Bu bir yönüyle sürçme demektir. Çünkü orada da doğrudan doğruya...
Devam et..Web sitemizi telefonunuza Mobil Uygulama olarak indirebilirsiniz.
Daha fazla bilgi içintıklayınız.Bütün kitaplarda farklı arama metodları ile arama imkanı.
Daha fazla bilgi içintıklayınız.Her gün okuma süresi 5 dakikadan az yeni bir bölüm paylaşımı.