Pırlanta ara!

Gafletle gezen her ruh hicranla yanar-ağlar,Bir bir göçerken dostlar hiç arkaya bakmadan;Ölüm şarkılarıyla eser esince rüzgârVe söndürür geçer, tek meş’ale bırakmadan... Ne dost ne yoldaşı var, yapayalnız yollarda,Zulmet zulmet üstüne tüm ufuklar kararmış;Hazanla dökülen yapraklar gibi ardarda,Düşenler uçup gitmiş, kalanlar da sararmış. Bakınca rikkatle hasreti içimi sardı,Dalgındı durduğu yerde, bakışları ürkek;Bugünü-yarını andı, andı ve karardı,Yaşamak bu ise tam kabir azabına denk... Korkuyla kıvranır, telaşla etrafı gözler,Zihni allak-bullak, kalbi hüzünle burkulu;Doğduğuna bin pişman, ölüp gitmeyi özler,Dokunsan ağlayacak, bahtsız o kadar dolu. * * * Bir başka...