Pırlanta ara!

Nesimî ne hoş ifade ediyor: Bana Hak’tan nida geldi Gel ey âşık ki, mahremsin Bura mahrem makamıdır Seni ehl-i vefa gördük. Mekânım lâ mekân oldu Bu cismim cümle cân oldu Nazar-ı Hak ayân oldu Özüm mest-i likâ gördüm... Sonunda da der ki; Beni mest eyleyen daim O meyden Mustafâ gördüm. Yani öyle bir mey sunmuşlar ki, içinde Muhammed Mustafa var. Bunlar vicdan genişliğine Allah’ın bir lütfudur. Allah hak edenlere bütün bunları hem de zırhı ile beraber lütfeder. O zırh ise “ubûdiyet-i kâmile-i tâmme-i dâimedir”...