Allah kelâmında her zaman insan aklına, insan idrakine tenezzül söz konusudur. Ancak bu, dağdaki çobanın da Kur’ân’ı istenen ölçüde anlayabileceği mânâsına da gelmez. Belki sadece, herkesin kendi seviyesine göre Kur’ân’dan istifade edebileceği gerçeğini dile getirir.

Ayrıca burada, önemli bir hususa da dikkat etmek gerekir. Her insanın Kur’ân’dan istifadesi, biraz da onun istifade tekniğini bilmesine bağlıdır. Başta, Kur’ân’dan tam istifade edebilme tekniği ile alâkalı şu husus zikredilebilir:

Arapça bilenler yılda en az birkaç kere Kur’ân’ı iyi hazırlanmış meallerden takip etmeli ve eski malumatlarını taze tutmaya çalışmalıdırlar. Arapça bilmeyenlere gelince, ben şahsen onların meal okumalarını tavsiye etmem. Onlar, Kur’ân’ı mutlaka tefsirlerden öğrenmeye çalışmalıdırlar. Günümüzde yazılan Türkçe birçok tefsir var. Bunlardan akide bakımından sağlam ve Ehl‑i Sünnet görüşünü tam aksettiren herhangi bir tefsiri okumakla, zannederim Kur’ân’ın muhtevası hakkında, belli ölçüde de olsa, bilgi edinmek ve malumat sahibi olmak mümkün olur.

Eğer, Arapça bilmeyenlerin tefsir okuyacak kadar vakitleri yoksa, benim tavsiyem, en azından Hasan Basri Çantay’ın meali gibi açıklamalı bir meal okumalıdırlar. Aksi hâlde eldeki meallerle yetinmeleri onları aç‑susuz bırakacağı gibi bir kısım şüphelere de atabilir. Hele, Kur’ân’ı okudukları meallerden ibaret zannedenler için, böyle bir meal okuma, Kur’ân’la hiç ilgilenmemeden daha tehlikelidir.

Arapça bilenlerin meal okumalarında ise böyle bir tehlike söz konusu olmasa gerek; çünkü onlar, dil bakımından ellerindeki mealin eksikliğini görebileceklerinden, ihtimal, daha az aldanacaklardır.

Konuyu hulâsa edecek olursak: Ben, belki şimdiye kadar söylenenlerin aksine, Kur’ân meali okumayı, Arapça bilenlere tavsiye ediyorum. Arapça bilmeyenlerin ise, Kur’ân’ı, meallerden daha geniş bir perspektifle ele almaları gerektiğine inanıyorum.



Mealler okunmalı mı?

Allah’ın huzuruna çıkmaya hahişkâr, arzulu, istekli ve “Rabbim! Sana ne zaman vâsıl olacağım?” düşüncesini içinde taşıyan bir insana, Cenab ı Hak sanki: “Kulum, ne zaman karşıma geleceksin, sen Bana âşık olduğun gibi Ben de sana müştakım.” demektedir. Ve her mü’min, imanının derecesine göre, kuşlar gibi Rabb’in huzuruna varacağı ânı gönülden iştiyakla bekler. Ahiret pazarında herhangi bir sermayesi olmayan, o âlemle alâkalı hazırlığı bulunmayan kişi ise, Allah’ın huzuruna gitmekten korkar ve endişe duyar. Ahiretten endişe eden, ölümden korkan, kabirden ürken, dünya hayatını her şey sayan kimseleri ise Cenab ı Hak hoşnutlukla huzuruna almaz.



Kul, Allah’a ulaşmayı özlemle bekler

Fasıldan Fasıla 2

İnsan vardır, melek gibidir. Bu insan, “Rabbim öbür tarafta yakamdan tutar, beni hesaba çeker.” düşüncesiyle karıncaya dahi ayağını basmaz. Lokmayı ağzına koyacağı zaman, kendinden daha muhtacını görse, yemez, hemen ona verir. Rabbisinin huzuruna gelince ayakları tir tir titrer, iki büklüm olur ve sürekli ahirete ait hesabını düşünür. Yeryüzünde gezerken de o, her hâliyle Allah’ı ve Resûlüllah’ı hatırlatır. İnsan da vardır; şeytan gibidir.. ve bu dağlardaki, ormanlardaki canavarlardan daha tehlikeli, daha zararlıdır.



İnsan vardır ki!
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
657 defa okundu.

Bölüm içi arama

İnsan vardır ki! Tahmini okuma süresi: 1 dk.657 defa okundu.

Bölüm içi arama

İnsan vardır ki!
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
657 defa okundu.