Nefis insanın özü, ifadesi ve hızı,Hep değişik havalar çalar elinde sazı.

Ona takılan er-geç sürüklenir zevâle,Bir bilinmez yolla ki, gelmemiştir hayâle.

Nefsiyle insanlar hem diridir hem de ölü,Ölüp gidenler hicran mezarına gömülü...

İnsanî duygular birer za’f, nefis bir avcı,Onun ağına düşmek acılardan da acı...

İnsan bu serkeş ata gem vurup bağlamalı,Ona her takılışında bin yıl ağlamalı..!

Nefisle rıza ufkuna ulaşanlar da var,Savaşır onunla ve her yerde Hakk’ı arar.

Şölene gider gibi yıldızlar arasında,Ruhlara komşu olur göklerin verâsında.

İlerler nurdan tâklar altında zaferlerle,Buluşur bu ışıktan iklimde meleklerle.

Nurlar köpürür durur, bozgun yaşar karanlık,Bu mavilikte, nefis de ruh gibidir artık.

Uçar sürekli melek kanatları altında,Erer göz görmemiş sürprizlere Hak katında.

Hep renk ve ses iner bu atmosferden içeri,Göklerde kudsîlere yağar onun benzeri...

Mekânlar silinir-gider, zaman mevhumlaşır,Bu ufka eren nefis, gider Hakk’a ulaşır...



NEFİS

Ruh şuurlu kanun, özü, rengi meleklerden,Bir sırlı görüntüyle duyarız gölgesini;İnsanî ufka kutsal armağandır göklerden,Ruh ufkuyla dinleriz semâların sesini.

Melek kanadından tüyler almış gibi atak,Ruhanîlerle iki parmaktan daha yakın;Pervâz eder ilerler, hedefi o son durak,Her menzilde duyar iltifatlarını Hakk’ın...

Birbirinin peşinde akrep-yelkovan gibi,Sonsuzun nuruna doğru ve soluk soluğa;Bir derinliğe açılır ki, görünmez dibi,Yollar akar-gider bir ebedî mutluluğa.

Bu iklimde, ağlayanlar bile sevinç ağlar,Her bucakta doğum neşîdeleri duyulur;Ruhlardan taşan neş’e ırmaklar gibi çağlar,Bu ufka ulaşan kendini bambaşka bulur.

O büyülü âlemi Dost’uyla paylaşanlar,Aşarlar bir hamlede mekânı ve zamanı;Kendi ruhlarında gidip O’na ulaşanlar,Duymazlar Sûr’u ve kıyamet koptuğu ânı...

Onlar öteleri, öteler onları dinler,Işık olur, kitap olur, binek olur varlık;Aşkları ve hicranları vuslatla serinler,Açılır Hakk’ı temâşâ için bin aralık...

Görürler ömrün ikbal yollarını hep birden,Bir el iner, hicranla akan yaşları siler;Duyarlar ebediyeti oldukları yerden..Derken ruh, arayıp durduğu vuslata erer.



RUH İKLİMİ 

Kırık Mızrap

Sîneler dertli, ruhlar sıkılmışsa kederden,Gözler buğulu, gamla inliyorsa geceler;Hele “diriliş” emri de gelmişse kaderden,Her taraf canlanır, her şey “bahar”ı heceler.

Bak artık şahlanıyor bir bir dünkü garibân,Yüreklerindeki kor ocaklardakine denk;Ölesiye koşuyorlar bu yolda her zamân,Koşacaklar hep ışığa ulaşıncaya dek...

Ufukta apaçık nur, karanlıklarda hummâ,Uçuşuyor yarasalar şaşkın ve elemli;Gözsüzleri ürperten yepyeni bir muammâ,Hicranlı ruhların şafağı olduğu belli...

Yılları gam üstüne gam geçenlere bayram!Sarsılıyor eski meyhane tâ temelinden;Geleceğe ta’zim gelenlere binler selâm!Dönüyor şanlı akıncı artık seferinden...



DERTLİ SÎNELER
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
563 defa okundu.

Bölüm içi arama

DERTLİ SÎNELER Tahmini okuma süresi: 1 dk.563 defa okundu.

Bölüm içi arama

DERTLİ SÎNELER
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
563 defa okundu.