İbâdet; Allah'ın (cc) mâbûd, insanın da kul olduğunu en kusursuz şekilde ifâde etmenin adıdır. Ve gerçek bir kulun hakiki bir mâbuda karşı Yaratıcı ve yaratılan münâsebeti içinde tavırlarının tanzîminden ibârettir. 

İbâdet; insanın, varlık, hayat, şuur, idrâk ve imân gibi nimetlere karşı, mazhar olduğu bütün bu şeylerin diliyle bir teşekkürü; ibâdetsizlik ise, mutlak bir körlük olmasa bile, kaba bir nankörlük olduğunda şüphe yoktur. 

İbâdet; imanla hedeflenen dünya ve ukbâ saâdeti gibi hususları elde etmek için, bizlere imanı emreden Zât'ın, açıp önümüze sürdüğü bir vuslat yolu ve bir vuslat âdâbıdır. Bu yolu bulamayanların, bu âdâbı elde edemeyenlerin Hakk'a ulaşmaları mümkün değildir. 

İbâdet; nazarî olarak, bilinen en büyük gerçeğin, insan vicdânında "hakka'l-yakîn"e ulaşmasının en emin ve en selâmetli yoludur. Şuurun, haşyet ve saygıyla kanatlanıp "yakîn" aradığı bu yolun her menzilinde insan ayrı bir vuslata erer. 

Ömürlerini, hakîkat adına nazarî meselelerin hikâyeleriyle tüketen bir kısım gerçeğe kapalı ruhlar, bütün bir hayat boyu en fasîh dillerin, en fasîh dillerin, en sihirli beyanların büyüleyici ikliminde yaşasalar dahi, bir çuvaldız boyu yol alamazlar. 

İbâdet; insandaki iyilik, güzellik ve doğruluk düşüncesine kuvvet veren bereketli bir kaynak ve nefsin kötülük temâyüllerini iyileştirip melekler âlemine çeviren sırlı bir iksirdir. Her gün birkaç defa zikr u fikriyle bu kaynağa müracaat eden rûh "insan-ı kâmil" olma yoluna girmiş ve bir ölçüde nefsin desîselerine karşı da siperini bulup mevzilenmiş sayılır... 

İbâdet; Cennet'e ehil hâle gelme keyfiyetini araştırma yolunda, insan rûhunda saklı bulunan meleklik istidâdının geliştirilip inkişâf ettirilmesi, bedenî ve hayvânî istidatların da zabt u rabt altına alınması ameliyesinden ibarettir. Dünden-bugüne; ibâdet sâyesinde melekleri çok gerilerde bırakanlar olduğu gibi, ibâdetsizlikle yuvarlanıp aşağıların aşağısına sürüklenenler de az değildir. 

İbâdetin en fazîletlisi Allah'ı (cc) bilip, Allah'ı (cc) sevmek ve insanlara faydalı olmaktır. Bu zirvenin zirvesi de, doğruyu gösteren vicdân ibresiyle her işte Hakk'ın hoşnutluğunun gözetilmesi, "Festakim kemâ umirte" sesiyle ihtizâza gelerek, bir mü'min için ideal olan gerçek doğruluğun araştırılmasıdır.



İbadet

Günah fıtratta bir deformasyon ise, tevbe ve nedâmet, yeniden fıtrata dönüştür. Gönülde pas bırakan günah, bünyeye musallat olmuş bir virüs gibidir; er-geç kendini hissettirir.

Ölümü düşünmeme, kalbin paslı olmasından ileri gelir; ölüm endişesi de, yakînin azlığından...

Suizan, ya akıl hastalığı veya kalb kiridir. Bundan kurtulmanın çaresi de, insanın kendi günahlarına uyanmasıdır. 

İhmalden dolayı içine düştüğümüz çukurlardan, ancak ihmallerimizi telâfi etmekle çıkabiliriz. 

Meskenin kristalden ise, başkasının kümesine bile taş atma! 

Başkalarının ayıplarıyla meşgul olan, hayat boyu hep ayıp yapar... 

"Ne attan düşmedik yiğit, ne de sürçmedik at yoktur." derler. Önemli olan, düştükten sonra doğrulup kendine gelebilmektir. 

Yarın yaparım düşüncesi, iradesizliğin bir diğer ifadesidir. 

En büyük günahlar, şehvet meşcereliğinde boy atar gelişir... Şehvete hakimiyet, en büyük hakimiyettir. 

Günaha karşı umursamazlık, en büyük günahtır. 

Ağaç kurumamışsa, baharı duyar... 

Allah'ın kahretmediğini görüp şımarma; mühlet verdiğini düşün, ürper! 

Gerçek mü'min, her an Allah (cc) ile merbûtiyeti olandır. Günahlar, bu irtibatı kesen zararlı şerarelerdir.

Sızıntı, Mart 1993, Cilt 15, Sayı 170



Günah ve Arınma

Ölçü veya Yoldaki Işıklar

İnanıyoruz ki, her insan için iki gün vardır: Biri, her insanın kendine ait günü, diğeri de gelecek nesillere ait olanı... Biz, bu günlerden biri itibarıyla ağlayıp inlesek de, diğeri itibarıyla, Rahmeti Sonsuz'un inayetine güvenerek, güleceğimize inanıyoruz.

Sızıntı, Temmuz 1984, Cilt 6, Sayı 66



Herkes İçin İki Gün
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
811 defa okundu.

Bölüm içi arama

Herkes İçin İki Gün Tahmini okuma süresi: 1 dk.811 defa okundu.

Bölüm içi arama

Herkes İçin İki Gün
Tahmini okuma süresi: 1 dk.
811 defa okundu.